Johnny: liever terug naar de middeleeuwen

Softwaremakers gebruiken ons als proefkonijn. Daar valt mee te leven als ze dan ook zouden luisteren naar onze klachten. Dat doen ze niet en daarom zitten we opgescheept met al die dagelijkse kleine software-ergernissen. Kan dat niet anders? Ja, dat kan.

Stel je je even het volgende tafereeltje voor: een rijke middeleeuwse landheer heeft zich een indrukwekkend kasteel laten bouwen, om een gezinnetje te stichten met zijn mooie prinses. En om de vijand een beetje buiten de deur te houden. Des heren bouwmeester heeft in zijn opdracht gebruikgemaakt van de modernste technieken, met lekker dikke stenen voor de ommuring en bovenop handige kantelen om eventuele snoodaards vanuit te kunnen bestoken.

Uiteraard ontbreekt de slotgracht niet. Zo heeft de bouwmeester een onneembare vesting gemaakt. Bij de opening komt de landheer met zijn prinses achterop aangereden om de officiƫle opening te verrichten. Ze rijden over de ophaalbrug naar binnen, waarna de bouwmeester de brug omhoogtakelt om te laten zien hoe veilig ze nu zijn.

Als de brug bijna opgehaald is, klettert hij ineens met luid geraas naar beneden. Zonder blikken of blozen haalt de bouwmeester de brug een tweede keer op, en nu blijft hij wel opgeklapt. Als de landheer vraagt wat er misging, zegt de bouwmeester doodleuk: 'Niets, dit zit zo in het ontwerp. Je moet hem altijd twee keer ophalen voor hij blijft zitten.'
Ik vermoed dat dit het laatste kasteel is dat de bouwmeester ooit gebouwd zal hebben.

Het gekke is: hedendaagse bouwmeesters flikken dit kunstje nog altijd en komen er mee weg. Ik heb het nu over IT-bouwmeesters. Ze bouwen state-of-the-art software voor hun afnemers, maar altijd zitten hun spullen vol fouten. Soms zijn die fouten gevaarlijk, meestal veroorzaken ze vooral ergernis.

Neem Windows. Op het kantoor waar ik geregeld zit, zijn geen vaste werkplekken. Je pakt een computer die vrij is, en daarop worden dan al je spulletjes geladen terwijl je even een koffie haalt. Precies zoals Microsoft, maker van Windows, het wil. Zelf hebben ze bij Schiphol ook zo'n kantoor. Niemand heeft daar zijn eigen bureau, en het schijnt te bevallen.

Mij bevalt het minder omdat ik elke dag moet beginnen met een kleine ergernis. Als ik de computer heb opgestart, staat de vorige gebruiker nog aangegeven als gebruiker. Eronder staat de knop afmelden. Als ik daar op druk, verschijnt een tweede scherm, weer met die vorige gebruiker als default aangevinkt, met daarnaast weer een knop: andere gebruiker. Moet ik weer op klikken voordat ik mezelf kan aanmelden.

Ik kan maar niet achterhalen waarom dat is. Waarom moet ik twee keer klikken voor ik erin mag? Waarom moet de poort twee keer worden geopend? Ander voorbeeld: ga ik lunchen, dan moet ik in hetzelfde kantoor afrekenen bij een zelfservicekassa. Als ik alle bammetjes en beleg heb ingevoerd op het touchscreen, vraagt het apparaat of ik wil pinnen of chippen. Ik wil pinnen, dus druk op 'pinnen'. Duw vervolgens de pas in het pinapparaat, dat me vraagt of ik wil pinnen of chippen. WAAROM?! DAT HEB IK NET AL GEZEGD, JA!

Nog zoiets. Op mijn werk is 1) chippen en 2) pinnen. In de C1000 even verderop is het 1) pinnen en 2) chippen. Bij het tankstation is het weer andersom. Waarom is dat niet gestandaardiseerd? Het bedrijf dat al die pinkastjes beheert is toch monopolist? Kan het makkelijker om iets te standaardiseren als je een Sovjetachtig alleenrecht hebt op het betaalverkeer? Ik wil die stomme apparaten gewoon blind kunnen bedienen en niet telkens hoeven te kijken of het nu 1) chippen is of 2) pinnen. Ik wil trouwens niet eens chippen. Nooit. Er staat trouwens niks op mijn chipknip, dus dat apparaat hoeft niet eens te vragen wat ik wil, ik wil ALTIJD pinnen. Zijn jullie nou zo dom of ben ik nu zo koppig?

Goed. Honger in Afrika is erger. Maar dit is makkelijker op te lossen. Het is namelijk denk ik gewoon laksigheid. Van de programmeurs. Van de opdrachtgevers. En van jij en ik, de eindgebruikers die het zich laten welgevallen dat ze met krakkemikkige software moeten werken. In de Middeleeuwen was een IT-bouwmeester op zijn minst een hand kwijtgeraakt als hij zo'n wanprestatie had geleverd, in de moderne tijd kom je er mee weg.

Ik wil overigens niet pleiten voor het herinvoeren van lijfstraffen, maar wel voor meer betrokkenheid bij de spullen die je maakt. Bij tijdschriften als deze is er een eindredacteur die fouten van auteurs opspoort en rechtzet. En als hij een keer iets over het hoofd ziet, is er een e-mailadres waarheen je dan je ergernissen mailt, opdat het een volgende keer niet weer gebeurt. Waarom komt er niet een soort eindredacteur voor software? Iemand die het finale product uitgebreid test voor het naar de gebruiker wordt verscheept? Nu worden jij en ik gebruikt als proefkonijnen, en lijkt het erop dat je klachten niet worden gehoord.

Ik heb weleens gemaild naar Microsoft of de aanmeldprocedure niet anders kan. Niks op gehoord. (ik behoor trouwens niet tot het kamp van Microsoft-bashers, ik vind het een puik bedrijf dat doorgaans mooie software maakt). Ben benieuwd of het straks met Windows 8 is opgelost, maar ik vrees het ergste. Soms, als ik op maandagochtend weer eens twee keer de aanmeldprocedure doorloop, verzucht ik dat ik liever in de Middeleeuwen leefde...

Auteur
[block] [title]Johnny[/title] [par] [italic]Duik in de krakende hersenpan van IT-consultant John deWitt[/italic] [/par] [/block]