CES 2026: humanoïde robots, oprolbare laptops en meer

CES blijft de speeltuin voor toekomsttech – maar 2026 voelt “praktischer”

CES is traditioneel de plek waar prototypes de show stelen, maar dit jaar is het opvallend hoe vaak fabrikanten hun demo’s framen als een stap richting “nu echt inzetbaar”. Niet omdat alle technologie ineens volwassen is, wél omdat de combinaties beter kloppen: krachtige on-device AI, betaalbaardere sensoren, en mechatronica die niet meer uitsluitend in industriële omgevingen thuishoort.

Wat bedoelen we met embodied AI?

Embodied AI is, simpel gezegd, AI die niet alleen begrijpt of adviseert, maar ook handelt in de fysieke wereld: camera’s en dieptesensoren om te zien, kracht- en tactiele feedback om te voelen, actuatoren om te bewegen en te grijpen – en een model dat die signalen vertaalt naar een actieplan. In 2026 zie je dat vooral terug in robots die huishoudelijke taken moeten kunnen uitvoeren, of in devices die hun vorm aanpassen aan de situatie (zoals rollable displays).

Humanoïde robots: de hype is groot, de uitvoering is nog het echte werk

De humanoïde robot is terug als CES-icoon. Niet als sciencefictiondecorstuk, maar als (ambitieus) antwoord op een heel concreet probleem: het huis is een ongestructureerde omgeving. Drempels, losse objecten, verschillende lichtomstandigheden, zachte materialen, kinderen en huisdieren – het is een chaos vergeleken met een fabriekshal.

Waarom zien we humanoids nu toch weer opduiken? Omdat een paar puzzelstukken beter op hun plek vallen:
 

• Computer vision en planning zijn bruikbaarder geworden in real-time toepassingen (herkennen, lokaliseren, route plannen).
• Sensorpakketten (diepte, RGB, IMU, tactiel) zijn beter en goedkoper, en worden slimmer gefuseerd.
• Actuators en aandrijflijnen zijn compacter en krachtiger; “handen” worden minder speelgoed en meer gereedschap.
• En misschien wel het belangrijkste: demo’s voelen minder als toneel, en meer als een (trage) eerste versie van een product.

Daarmee zijn we er nog lang niet. Wie humanoids op CES ziet, ziet ook meteen de bottlenecks waar WinmagPro-lezers doorheen prikken:

Snelheid en precisie

In een huishouden is “langzaam maar zeker” soms prima – maar niet als het systeem voortdurend moet herpakken, opnieuw moet kijken of te vaak faalt bij simpele variaties.

Veiligheid

Een robotarm met kracht kan waardevol zijn, maar moet in de buurt van mensen en huisdieren fouttolerant zijn. Safety is niet één feature, maar een hele keten van sensoren, limieten en fail-safes.

Betrouwbaarheid en foutafhandeling (incl. service en TCO)

Een robot die één keer de was “bijna” goed doet is een leuke demo; een robot die het elke dag doet zonder dat je ernaast staat is een product.

Zodra iets mechanisch beweegt, komt de realiteit van slijtage, onderdelen, updates, garantie en onderhoud om de hoek kijken. Humanoids worden pas interessant op schaal wanneer service, onderhoud en updatebeleid net zo volwassen zijn als de technologie. En juist die service en TCO bepalen of “robot in huis” ooit meer wordt dan een showcase.

Privacy en security zijn daarbij een onderschatte bottleneck: een humanoid is in feite een bewegend sensorplatform met camera’s en microfoons in de meest private ruimte. Dan wordt het relevant of verwerking on-device kan, welke data naar de cloud gaat, hoe lang logs/beelden bewaard blijven, en vooral hoe lang en hoe snel het update- en patchbeleid is geregeld. Zonder die basis blijven dit soort systemen eerder demo-technologie dan een volwassen productcategorie.

Die spanning zie je extra goed bij huishoudtaken zoals wasgoed. Niet omdat het onmogelijk is, maar omdat het een perfecte stress-test is: zachte materialen, variatie in vormen, verstrengeling, en veel interactie met bestaande apparaten. The Verge zette dat tijdens CES 2026 expliciet neer als lakmoesproef: hoeveel blijft er over als je het “was doen” niet als PR-scène, maar als echte workflow bekijkt?

Wasgoed is een stress-test voor humanoids: zachte materialen, variatie en foutafhandeling maken het pas echt lastig.

Case 1: SwitchBot Onero H1 – indrukwekkend, maar prijs & model nog niet ‘hard’

SwitchBot presenteerde op CES 2026 zijn humanoïde huishoudrobot onero H1 als onderdeel van een bredere “Smart Home 2.0”-positionering. Op papier past dat in het CES-beeld van 2026: niet één slimme gadget, maar een set apparaten die samen waarnemen en handelen.

Specificaties zoals bereik en werkgebied bepalen of een humanoid verder komt dan demo’s.

Wat over onero H1 wél concreet is: SwitchBot omschrijft de robot als een humanoïde huishoudrobot met armen en handen, met een sensorpakket dat tactiele feedback combineert met diepte- en beeldsensoren (onder meer RealSense). Het doel is objecten kunnen begrijpen en manipuleren: “pakken, duwen, openen en organiseren”, schrijft Tweakers. Ook noemt SwitchBot dat er een vision-language-action-model is ingebouwd, waarmee de robot taken kan uitvoeren op basis van prompts (de stap van “commando” naar “actieplan”).

Maar precies daar begint de WinmagPro-realiteitscheck: een robot kan technisch gezien “meer dan één taak”, maar dat is iets anders dan betrouwbaar meerdere taken uitvoeren in een gemiddeld huis. Bovendien: SwitchBot deelde in de aankondiging geen harde prijzen of beschikbaarheid. Er circuleren wel schattingen en doelprijzen, maar niets daarvan is door SwitchBot bevestigd – waardoor de totale businesscase voorlopig speculatief blijft. Dat is niet gek bij een CES-debuut, maar het betekent wel dat je de use-case vooral als richting moet lezen, niet als koopadvies.

Interessant in de rand: SwitchBot liet op CES ook een AI-clip zien (MindClip) die voor veel cloudfuncties een maandelijks abonnement vereist. Dat zegt niet automatisch dat de humanoid ook met een abonnement komt, maar het laat wel zien welke kant het verdienmodel bij AI-features vaak op schuift: hardware plus doorlopende services. En precies dat is bij humanoid robots geen detail, maar een kernvraag: wat kost het totaal, wie onderhoudt het, en hoe lang blijft het veilig en up-to-date?

Case 2: LG CLOiD – humanoid als onderdeel van ‘AI Home’-ecosysteem

LG speelt hetzelfde spel, maar vanuit een andere hoek. Waar SwitchBot logisch voelt als “smart home accessoire-ecosysteem dat uitbreidt naar fysieke robotica”, positioneert LG de humanoid nadrukkelijk als onderdeel van een bredere AI Home-visie: de “Zero Labor Home”-gedachte, waarin technologie de last van dagelijkse klussen moet verlagen.

LG koppelt humanoid-robotica aan een ‘AI Home’-ecosysteem in plaats van één losse gadget.

In LG’s eigen beschrijving is CLOiD een home assistant die een breed scala aan indoor taken moet kunnen uitvoeren. Het bedrijf benadrukt daarbij niet alleen AI, maar vooral mechanica: twee armen met meerdere vrijheidsgraden en handen met afzonderlijk aangestuurde vingers voor fijnmotorische taken. Ook legt LG de nadruk op interactie en navigatie (display, speaker, camera, sensoren) en op de laag erboven: “Affectionate Intelligence”, bedoeld om natuurlijker te communiceren en over tijd beter te reageren.

Het contrast met SwitchBot is voor een technisch publiek relevant:
 

• Point solution vs platform: SwitchBot bouwt door op een bestaande smart home-infrastructuur met consumenten-IoT.
• Ecosysteem-first: LG koppelt robotica aan een huisvisie en – impliciet – aan integratie met bestaande appliances en een eigen smart home-stack.

Welke aanpak “wint” is niet alleen techniek, maar ook distributie, service en vertrouwen. Een robot die je keuken in mag, moet niet alleen slim zijn – hij moet ook jarenlang veilig blijven in een ecosysteem dat continu updates krijgt.

Niet elke robottrend hoeft overigens humanoid te zijn: juist de ‘kleinere’ robotica-innovaties laten zien waar vandaag al praktische winst te boeken is.

Side example: Roborock Saros Rover – geen humanoid, wel concreet use-case-gedreven

Niet alle robotica op CES 2026 probeert het huishouden als geheel op te lossen. Roborock trok aandacht met Saros Rover, een concept waarin een robotstofzuiger “benen” (extendable legs) krijgt om trappen te beklimmen – en zelfs onderweg te kunnen schoonmaken.

Geen humanoid, wél concreet: Saros Rover pakt eindelijk het trapprobleem in huizen met meerdere verdiepingen aan.

Waarom dit voorbeeld het vermelden waard is: het is het tegenovergestelde van humanoid marketing. Het pakt één heel concreet probleem aan dat robotstofzuigers al jaren niet oplossen (multi-level homes en trappen), met een mechanische oplossing die je direct kunt evalueren op snelheid, stabiliteit, batterij en slijtage. Juist daarom werkt Saros Rover als reality-check: soms is “minder mensvormig” technisch effectiever.

Diezelfde ‘praktische eerst’-benadering zie je ook buiten robotica terug: bij laptops draait het niet alleen om snellere chips, maar om vormfactoren die zich aanpassen aan hoe we werken en spelen.

Oprolbare laptopschermen: Lenovo Legion Pro Rollable als proof-of-concept met duidelijke bottlenecks

Als de robottrend de “embodied AI”-lijn illustreert, dan staat Lenovo’s Legion Pro Rollable Concept symbool voor de tweede trend: hardware die zich aanpast aan de context. Lenovo positioneert het expliciet als proof-of-concept.

Rollable als proof-of-concept: een 16-inch basis die (verticaal) kan uitrollen naar een groter werkvlak voor gaming en productiviteit.

De kern: een 16-inch gaminglaptop met een OLED-scherm dat horizontaal uitrolt van 16 inch naar 21,5 inch en uiteindelijk 24 inch ultrawide. Lenovo koppelt dat aan esports en mobiel trainen: compact in de tas, breder beeld op locatie.

Ultrawide als vormfactor laat zien waar de focus ligt: meer werkruimte in een portable setup – maar UX, software, duurzaamheid en service blijven doorslaggevend.

Technisch is het een sterk idee, maar het succes van rollable form factors hangt zelden alleen van het schermmechanisme af. De echte bottlenecks zitten in de keten eromheen:

OS/UX en scaling

Een scherm dat dynamisch groter wordt vraagt om window management dat “meeschakelt” zonder dat apps raar schalen of layouts breken. Het is een softwareprobleem dat hardware-innovatie kan afremmen, zeker als het concept buiten een gecontroleerd demo-scenario gaat.

Hardware: overgang, kromming en duurzaamheid

Een rollable display heeft fysieke grenzen: randen, spanning, en een overgang waar beeld en kijkhoek consistent moeten blijven. Dat is op papier op te lossen, maar in dagelijks gebruik genadeloos zichtbaar.

Duurzaamheid en servicebaarheid

Tienduizenden roll-cycli zijn leuk in een labtest, maar in producttermen gaat het om iets anders: wat gebeurt er na drie jaar, hoe repareer je dit, hoe ziet de garantie eruit? Dat zijn de vragen die bepalen of rollable laptops een niche blijven of een categorie worden.

Televisies: feller en dunner – en 8K is niet weg, maar wel minder centraal

De tv-hoek van CES 2026 laat een derde beweging zien: fabrikanten investeren vooral in verbeteringen die consumenten direct zien – helderheid, kleur, reflectiereductie, design – en minder in “nog meer pixels”.

TV-fabrikanten sturen in 2026 vooral op design en zichtbare kwaliteit – niet op “nog meer pixels”.

LG maakte veel indruk met de terugkeer van zijn Wallpaper-lijn: de OLED evo W6, een ultradunne tv (rond 9 mm) die flush aan de muur moet kunnen en inzet op een “True Wireless”-verhaal met een externe box. Het is een klassiek CES-signaal: premium design als technologieproduct, met panelinnovatie als onderlaag.

Samsung’s verhaal is vergelijkbaar in effect, maar anders in focus. FlatpanelsHD vat het scherp samen: Samsung presenteert de highlights van de 2026-line-up met meer nadruk op Micro RGB/RGB LED LCD, OLED en lifestyle (The Frame) en minder focus op 8K. Dat is niet hetzelfde als “8K is dood”. FlatpanelsHD noemt bijvoorbeeld dat er in de line-up vermoedelijk nog een flagship 8K-model zit (QN990H), maar het onderwerp heeft duidelijk niet meer de headline-rol van eerdere jaren.

De marktlogica daarachter is helder: 8K heeft, ondanks technische voordelen, een lastige waardepropositie zolang native content schaars is en 4K-upscaling al “goed genoeg” voelt. Fabrikanten investeren dan liever in verbeteringen die elke kijker meteen ziet: hogere piekhelderheid, minder reflecties, betere uniformiteit en slimmere verwerking.

Afsluiter: wat betekent dit voor 2026 (koopbaar vs concept)?

CES 2026 voelt als het jaar waarin consumententech fysieker wordt – maar ook als het jaar waarin de randvoorwaarden harder gaan meetellen dan de demo.
 

• Robots laten steeds overtuigender zien dat “embodied AI” kan werken, maar adoptie draait om betrouwbaarheid, safety en vooral TCO: wie onderhoudt het, hoe veilig blijft het, wat is het servicepad?
• Rollable displays bewijzen dat vormfactorinnovatie nog springlevend is, maar software, repairability en garantie bepalen of het buiten prototypes komt.
• TV’s laten zien dat pragmatisme wint: helderheid en design boven “meer K’s”, waarbij 8K niet verdwijnt maar wel in de marge belandt.

De rode draad is simpel: de technologie kan steeds meer – maar pas als de praktijk (service, veiligheid, software en kosten) meebeweegt, wordt CES-hype een productcategorie.

Meer CES-updates en achtergronden vind je in CES 2026.