'Mobieltje neemt stuur over van TomTom'

Onder deze kop signaleert De Volkskrant een vervelende trend voor onze vaderlandse trots, TomTom. De mobiel wordt almaar krachtiger, heeft een kleurenscherm en steeds vaker ook GPS aan boord. Waarom dan nog een apart navigatiekastje met je meezeulen?

Ik schat in dat de Volkskrant-auteur zijn telefoon nog niet cht als navigator heeft gebruikt en zeker niet tijdens een vakantierit van enkele duizenden kilometers. Ik heb tweemaal een poging gedaan: in 2006 met Navigon-software op een kleine SPV C500-smartphone, en de afgelopen zomer met een E-Ten Pocket PC met belfunctie n ingebouwde GPS-muis, die ons mocht navigeren naar Portugal. Op dit laatste apparaat draaide de nieuwste Navigon 6-software met alle kaarten van Europa.

Een drama
Beide navigatiepogingen liepen uit op een drama. De eerste telefoon had een losse draadloze gps-ontvanger die bij ieder start langdurig moest 'oplijnen' met minstens drie satellieten. De rest van het gezin vond het circa zeven minuten wachten in een loeihete auto een ware marteling. Alle woede keerde zich tegen mij: waarom hadden we geen gewone papieren kaarten meer? Na iedere serieuze plaspauze moest de hele hoofdpijnprocedure opnieuw.

En dan afgelopen zomer met 'verbeterde' Navigon-software op een krachtige Pocket PC met gentegreerde Sirf III-GPS-chip. Opnieuw een drama, vooral door de

EDITORIAL

Peter Kulche is hoofdredacteur van WINMAG Pro.

software. Ik heb het al eerder uitgebreid uit de doeken gedaan. De korte versie in steekwoorden: navigeren over grenzen bleek onmogelijk, snelste route blijkt soms traagste route en veel problemen in de bergen.

Genot
De enige keer dat GPS-ondersteunde navigatie ons enigszins beviel was met een TomTom GO 700 op het dashboard (in 2005). Ware het niet dat ik de autolaadkabel was vergeten. De eerste zes uren van onze rit was telkens een genot, daarna was de interne accu leeg.

De Volkskrant betoogt dat de smartphone in theorie een ernstige bedreiging is voor TomTom en andere producenten van losse navigatiekastjes, omdat iedereen al een telefoon heeft en deze is uit te bouwen tot navigatiesysteem. In de praktijk lopen zaken anders.

In theorie kun je heerlijke koffie zetten met een los koffiefilter, een fluitketel en wat koffiepoeder; zaken die vrijwel iedereen heeft liggen. In de praktijk doet niemand dat. De Espressomachines heersen. Ze kunnen n ding heel goed en hebben maar enkele knoppen. Net als de TomTom-kastjes. Consumenten willen gewoon het beste en het meest comfortabele.

Sainte-Mre-glise
Een telefoon die geschikt is voor navigatie beschikt over behoorlijk wat rekenkracht. Zo'n smartphone moet iedere avond al aan het stopcontact. Als je ook de interne gps-chip aan het werk zet, is bijladen in de auto noodzakelijk. Nu is een extra kabeltje in de auto niet zo'n drama, maar het kleine scherm van de telefoon is dat wel. De meeste smartphones beschikken niet over een groot touch screen zoals de TomToms, Mio's en Garmins. Nee, de hele bediening en route-invoer moet via de standaard T9-toetsen onder het telefoondisplay. Ik krijg weer hoofdpijn als ik er aan denk. Probeer maar eens 'Sainte-Mre-glise' in te voeren op je eigen mobiel.

Schreden
Navigatie op de mobiel zal komende jaren waarschijnlijk vanzelf op je pad komen. Je krijgt op smartphones met GPS-functie de navigatiesoftware cadeau. Maar je keert vast op je schreden terug. Er gaat voorlopig niks boven een echte TomTom -of een gelijkwaardig alternatief van een ander merk.