Andere architecten bedachten weer dat die hoofdstraat wel doorsneden kon worden door een sneltram, waardoor oversteken alleen kan geschieden bij daartoe aangelegde oversteekplaatsen. Dat deed de stroom winkelpubliek geen goed. Terwijl de middenstand kwakkelde, barstten ook nog eens de vastgoedcrisis, de hypotheekcrisis, de eurocrisis en de grondstoffencrisis los.
Met de middenstand gaat het nu dus niet zo goed in de vinexwijk. Panden staan leeg en winkeliers staan verveeld in de deuropening te wachten op klandizie die liever met de auto naar de mall even verderop rijdt. Behalve bij mij om de hoek. Daar zitten een Nederlandse bakker, een Marokkaanse slager, een Marokkaanse viswinkel en een Turkse vershandel.
Al die winkels lopen goed. Dat is deels te danken aan ons, vinexburgers met gemeenschapszin. Wij hebben met zijn allen afgesproken om zoveel mogelijk van onze boodschappen te doen bij deze winkeliers. Omdat hun winkels onze betonnen, kaarsrechte wijk een beetje levendiger maken, en ons het gevoel geven dat we toch nog een beetje in een echte stad wonen, de stad waar we bijna allemaal vandaan komen en waar je struikelt over de Turkse winkeltjes, bakkers-met-het-lekkerste-brood en echte Keurslagers. De stad, kortom, waar we allemaal een beetje naar terugverlangen.
Maar dat het met de middenstanders bij ons in de buurt goed gaat, is niet alleen dankzij goed spenderende buurtbewoners. Het is ook te danken aan de Turkse verswinkelier. Die heeft namelijk een webshop gebouwd, net als Albert Heijn. Daarop kun je aanklikken wat je wilt hebben. En wat er niet op staat, dat vermeld je gewoon in een bijgevoegd mailtje. Dan gaat de winkelier op zoek naar de spullen die je wenst, en bezorgt deze op een moment dat het jou schikt. (Leest u mee, Albert?)
Het mooie is dat de winkelier een verbond is aangegaan met de bakker, de slager en de visboer. Als je dus vis of vlees bestelt, of een ouderwetse knip bruin, dan loopt de Turkse winkelier voor je langs de bewuste neringdrijver om er brood, vlees en vis te kopen, en bezorgt dat ook gewoon bij je thuis. Graties.
Dit is een prachtig voorbeeld van hoe je als kleine zelfstandige (en ook als middelgrote zelfstandige) met de hulp van it je handel kunt vergroten. De webwinkelpakketjes zijn voor weinig geld te koop en als je het niet te ingewikkeld maakt, is het logistiek allemaal goed te doen. Dus zien de buurtbewoners hoe de neef van de Turkse winkelier bijna dagelijks zijn Mercedes-bus volstouwt met boodschappen die hij anders mogelijk niet verkocht had. De reikwijdte van zijn winkel wordt veel groter; hij bezorgt niet alleen in de vinexwijk, maar ook in aanliggende dorpjes.
Dus sinds enige tijd stopt naast het ronkende en rokende Mercedes-busje van de post- en pakjesbezorger van TNT ook de eveneens wat roestige bus van de verswinkel bij ons voor de deur, en worden onze levensmiddelen tot in de keuken gebracht. Tegen schappelijke prijzen.
En zo bloeit de middenstand in ons deel van de vinexwijk, ondanks alle crises. Dankzij ons, burgers met gemeenschapszin, dankzij een slimme winkelier, en dankzij it. Dat leek me wel een hoopvol bericht in deze tijden van malaise. Hoewel: met de it-sector gaat het relatief nog opperbest, en dat is mooi.
Het allermooiste vind ik de naam die de Turkse winkelier bedacht heeft voor zijn website: www.deturkisonderweg.nl.
